MUZEUM MINERALOGICZNE im. Kazimierza Maślankiewicza UNIWERSYTETU WROCŁAWSKIEGO
Gromadzenie zbiorów mineralogicznych w Uniwersytecie Wrocławskim datuje się od założenia Gabinetu Mineralogicznego w 1811 roku. Początkową kolekcją był zdekompletowany zbiór minerałów z Wyższego Urzędu Górniczego we Wrocławiu, z którego w 1812 roku utworzono niewielki zestaw do celów dydaktycznych. W kolejnych latach zbiory powiększyły się o zbiory minerałów, skał i skamieniałości, głównie z Dolnego Śląska. W związku z dynamicznym rozwojem Gabinet zostaje w roku 1880 przemianowany na Muzeum Mineralogiczne Uniwersytetu Wrocławskiego, a w 1897 Muzeum stało się samodzielną instytucją naukową.
Do drugiej wojny światowej pracowało w Muzeum wielu wybitnych mineralogów takich, jak: Friedrich Glocker, Carl Hintze, Martin Websky, czy też Arnold von Lasaulx. Pod koniec II wojny światowej, w celu ochrony, najcenniejsze zbiory mineralogiczne Uniwersytetu zostały wywiezione z Wrocławia i przechowywano w kościołach w Strzegomiu i Świerzawie. Po wyzwoleniu Wrocławia w 1945 roku, dzięki staraniom m.in. prof. Kazimierza Maślankiewicza, zbiory przechowywane w Świerzawie zostały sprowadzone z powrotem do Wrocławia, nie wróciła natomiast ta część zbioru mineralogicznego, którą wywieziono do Strzegomia. Znajduje się ona obecnie w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie jako tzw. „zbiór śląski”. Kolejne lata ciężkiej pracy pod okiem dr Marii Witkiewiczowej i mgr. Michała Sachanbińskiego umożliwił otwarcie i udostępnienie zbiorów Muzeum Mineralogicznego w czerwcu 1966 roku, a w marcu 1994 roku otwarty został oddział przy ul. Kuźniczej 22.
Obecnie najstarsze w Polsce Muzeum Mineralogiczne posiada bogate zbiory zaliczane do największych w kraju. Obejmują one zarówno zachowane kolekcje przedwojenne oraz minerały pozyskane po roku 1945. Dziś zbiory liczą ponad 30 tysięcy okazów, w tym ok. 7,5 tys. minerałów zebranych z terytorium Polski, ponad 20 tys. minerałów pochodzących z różnych miejsc na świecie, 160 meteorytów, ponad 400 kamieni szlachetnych i ozdobnych. Do okazów wyjątkowych w zbiorach Muzeum należą holotypy i kotypy .
